[ غزل ديگر : ] گريم چند در غمت اى ماه فَنگ‌فَنگ * رو به صفت به باغ فراق تو پَنگ‌پَنگ بىآفتاب روى تو چون ذرّه كيك‌وار * تا چند برجهم به هرگوشه وَنگ ونَگ از دست غم به رشتهء جان چنگ مىزنم * قانون سينه مىدهد آواز چنگ‌چنگ گر مرغ دل نزاد ز هجر تو جوجه‌اى * ورنه چراست اين‌همه آواز جنگ‌جنگ مىنالد از فراق رخت زار « زردكى » * چون گربه در ميان سگان تو مَنگ‌مَنگ « 1 » با وجود مزاح مزاجى ، اشعار فصيح نيز ، مىگفته و اين رباعى و فرد و بيت ، از آن جمله است : رباعى : ادنى ستم فراق اعلى اعلى * اندك غم هجران تو صحراصحرا آتش به درون سينه خرمن‌خرمن * خونابه به روى زرد ، دريادريا فرد : صورت پنبهء داغ جگر سوخته‌ام * همچو نقشى است كه بر مهر سليمان باشد « 2 »

--> ( 1 ) . در نسخهء استنساخ شده : ( مينگ‌مينگ ) . ( 2 ) . در اصل بيت نوشته نشده است .